135 lat temu (1890) w Mohylewie przyszedł na świat Janusz Dziewoński – wybitny polski aktor teatralny i filmowy. W okresie międzywojennym zachwycał rolami w filmach takich jak Głos pustyni, Przedwiośnie czy Huragan. W latach 1939–1941 występował w Teatrze Polskim w Wilnie.
W latach 1908–1911 studiował prawo na Uniwersytecie Moskiewskim i równocześnie rozwijał pasję do teatru, występując w akademickim Teatrze „Lutnia” w Moskwie, pod pseudonimem Powalski.
Po I wojnie światowej powrócił do Macierzy, współpracując m.in. z teatrem Reduta i Stefanem Jaraczem.
W sezonie 1930–1931 pełnił funkcję współdyrektora Teatru Ateneum razem ze Stefanem Jaraczem i Zygmuntem Chmielewskim. W kolejnych latach (1932–1939) współpracował z Instytutem Reduty oraz innymi zespołami objazdowymi.
Janusz Dziewoński (fot. NAC)
W okresie międzywojennym Dziewoński zagrał w kilku filmach, m.in. Huragan (1928), Przedwiośnie (1928), Ponad śnieg (1929), Pierwsza miłość Kościuszki (1929) oraz Głos pustyni (1932).
W latach 1939–1941 występował w Teatrze Polskim w Wilnie. Niestety, w 1942 roku został aresztowany przez Niemców, więziony na Pawiaku, a następnie trafił do obozów koncentracyjnych Majdanek i Auschwitz-Birkenau.
Spektakl „Szczygli zaułek” w warszawskim Teatrze Powszechnym — Janusz Dziewoński po lewej (fot. encyklopediateatru.pl)
Po uwolnieniu zamieszkał w Warszawie. Występował w teatrach miejskich: Dramatycznym (1945–1949), Powszechnym (1949–1952), a od 1952 aż do śmierci — w Teatrze Ateneum. Ponadto, jako reżyser teatralny, wystawił m.in. sztukę Świerszcz za kominem (1947).
Kresowiak
Zdj. główne: Instytut Teatralny
