170 lat temu (1855) w Nowogródku zmarł Julian Korsak – jeden z najwybitniejszych, choć dziś zapomnianych, twórców polskiego romantyzmu na Kresach. W czasie nauki w Wilnie poznał Adama Mickiewicza oraz Antoniego Odyńca. Największym jego dokonaniem było pierwsze pełne i doskonałe tłumaczenie na język polski “Boskiej Komedii” Dantego Alighieri.
Pochodził z polskiej rodziny szlacheckiej z Nowogródczyzny; był synem Jana Sowy-Korsaka (Korsaka Sowicza) herbu Lis odmieniony i Karoliny Ordzianki herbu Ostoja.
Był wszechstronnym artystą – pisał liryki i powieści poetyckie, silnie inspirowane Mickiewiczem. Jego styl bywał tak zbliżony, że niektóre jego wiersze (np. „Dumanie do Laury” czy tłumaczenia „Melodii irlandzkich” Moora) były mylnie przypisywane Mickiewiczowi. Wiersze Pielgrzym i Barkarola zostały spopularyzowane jako pieśni z muzyką Stanisława Moniuszki.
Julian Korsak
Twórczość Korsaka często zalicza się do nurtu byronizmu polskiego – wliczając w to przekłady Byrona (m.in. „Więzień Czyllonu”, „Lara”, „Oblężenie Koryntu”), a także oryginalne utwory jak „Bejram”, „Kamoens w szpitalu” czy „Twardowski czarnoksiężnik”.
Zbiór wierszy Juliana Korsaka wydany w Petersburgu w 1830 roku (fot. onebid.pl)
Największym osiągnięciem Korsaka było chyba przełomowe – pierwsze pełne tłumaczenie „Boskiej Komedii” Dantego Alighieri na język polski. Wymagało to od niego nauki języka włoskiego i zaznajomienia się z bogatą literaturą krytyczną dotyczącą Dantego.
Przekład, opatrzony wstępem i komentarzami, został opublikowany dopiero w 1860 roku, czyli pięć lat po śmierci autora, nakładem Orgelbranda w Warszawie. Jakość tego tłumaczenia była doceniana wielokrotnie przez krytyków literackich – jest uznawane za bardzo jasne, przystępne i poetycko swobodne, co stanowi kontrast wobec późniejszych przekładów nierymowanych.
Tłumaczył także Shakespeare’a (Romeo i Julia), Horacego, Schillera, Lamartine’a, Byrona (Więzień Czyllonu, Lara, Oblężenie Koryntu).
Kresowiak
