4 marca 1920 roku, w trakcie wojny polsko-bolszewickiej, rozpoczęła się zwycięska ofensywa Grupy Poleskiej pod dowództwem pułkownika Władysława Sikorskiego. Jej celem było opanowanie strategicznie ważnego miasta Mozyrz na prawym brzegu Prypeci (obecnie w obwodzie homelskim na Białorusi) oraz poprawa sytuacji na północnym odcinku frontu. Operacja ta poprzedziła „Wyprawę kijowską” marszałka Józefa Piłsudskiego.
Brawurowy atak zakończył się pełnym sukcesem. Polacy rozbili siły bolszewickie w rejonie Mozyrza, opanowując ponad 100-kilometrowy odcinek linii kolejowej i rozdzielając siły przeciwnika na Polesiu na dwie odrębne części. W operacji tej kluczową rolę odegrała Flotylla Pińska, która wsparła działania od strony rzeki, przyczyniając się do zwycięstwa i zdobycia znacznych ilości sprzętu wojskowego.
Flotylla Pińska (fot. NAC)
Mozyrz miał ogromne znaczenie strategiczne jako węzeł kolejowy, umożliwiający szybki transport wojsk rosyjskich na front zachodni. Jego zdobycie poważnie utrudniło przeciwnikowi działania operacyjne i wzmocniło pozycję wojsk polskich przed planowaną ofensywą kijowską.
Gen. Władysław Sikorski ze sztabem 5 Armii podczas bitwy warszawskiej (fot. Centralne Archiwum Wojskowe)
Wojska polskie utrzymały miasto do 19 czerwca 1920 roku.
Kresowiak
Na głównym zdjęciu: kościół Benedyktynów w Mozyrzu – świadek burzliwych wydarzeń wojny polsko-bolszewickiej
