Księga wydana w 1522 roku przez Franciszka Skarynę, uważanego za prekursora białoruskiego piśmiennictwa, została odnaleziona w Bibliotece Księżnej Anny Amalii w niemieckim Weimarze. Ten egzemplarz „Psałterza” przypuszczalnie stanowi część „Małej księgi podróżnej”. Artykuł badaczki Olgi Szutowej na temat tego wydania ukazał się w litewskim czasopiśmie naukowym „Slavistica Vilnensis”.
Do tej pory badacze nie wiedzieli o istnieniu weimarskiego egzemplarza psałterza Skaryny. Jak pisze Szutowa, obecnie w Europie Zachodniej znane są jedynie cztery podobne zachowane egzemplarze: dwa przechowywane są w Wielkiej Brytanii, po jednym w Danii i Słowenii.
Zwraca ona uwagę na dobry stan zachowania wydania, choć książka ucierpiała wskutek zalania wodą po pożarze biblioteki w 2004 roku. W 2009 roku egzemplarz przeszedł restaurację.
Na górze okładki wytłoczono wielkimi literami napis „PSALTERZ”. Eksperci biblioteki uważają, że oprawę można datować w przybliżeniu na XVI wiek. Na wewnętrznej stronie górnej części okładki, w prawym górnym rogu, ołówkiem zapisano „Psalter Slavon”, a po lewej, tym samym charakterem pisma — „Polotzk” (ten napis jest przekreślony).
Przypuszcza się, że egzemplarz psałterza został nabyty przez bibliotekę przed 1817 rokiem.
Źródło: wb24.org/euroradio
fot. journals.vu.lt
