Konstytucja 3 maja to fundamentalny akt w polskiej historii, uznawany za pierwszą nowoczesną, spisaną konstytucję w Europie i drugą na świecie (po konstytucji Stanów Zjednoczonych z 1787 r.). Uchwalona przez Sejm Czteroletni (Wielki), stanowiła desperacką, lecz nowatorską próbę ratowania suwerenności Rzeczypospolitej Obojga Narodów w obliczu zagrożenia ze strony sąsiednich mocarstw. Już kilka tygodni po jej uchwaleniu rozpoczęto wznoszenie pomników upamiętniających to wydarzenie. Na ziemiach I Rzeczypospolitej powstało około 300 Kolumn Sławy – różnej formy, stawianych głównie przez szlachtę popierającą reformy.
Wiele z nich wzniesiono na dzisiejszej Białorusi. W 2018 roku Ambasada RP w Mińsku opublikowała katalog autorstwa Elżbiety Iniewskiej dokumentujący te obiekty. Oto najważniejsze zachowane lub udokumentowane kolumny:
Antopol (rej. drohiczyński) – otynkowana kolumna obok cerkwi, w dawnych dobrach Brewernów, ufundowana ok. 1792 r. przez Józefa Bystrego, starostę hutowskiego. Bystry był komisarzem do spraw granic dóbr, posłem na elekcję w 1764 r., później komisarzem skarbu litewskiego (1780) i kasztelanem brzeskim litewskim. Jego krewni z ziem zakroczymskiej i ciechanowskiej również podpisali elekcję Stanisława Augusta.

kolumny.refy.pl
Benica (rej. mołodeczański) – została zniszczona po agresji ZSRR na Polskę 17 września 1939 roku i nigdy jej nie odbudowano. Zachowała się jedynie przedwojenna fotografia pomnika.

Bezdzież (rej. drohiczyński) – kolumnę początkowo planowano jako kaplicę słupkową upamiętniającą konfederatów barskich i bitwę z 6 września 1771 roku, w której wojska Michała Kazimierza Ogińskiego rozbiły oddział rosyjski. W trakcie budowy, w 1791 roku, zdecydowano jednak poświęcić ją uchwaleniu Konstytucji 3 maja. Pomnik został konsekrowany przez miejscowego proboszcza, a wokół niego utworzono cmentarz.

fot. kolumny.refy.pl
Zdzięcioł (rejon zdzięciolski) – powstała na przełomie XVIII i XIX wieku w pobliżu majątku Radziwiłłów i siedziby Ignacego Domeyki „Żybortowszczyna”. Dla jej ochrony utworzono w tym miejscu cmentarz katolicki, na którym zachowały się polskie nagrobki. Dziś kolumnę wieńczy metalowy krzyż.

fot. znadniemna.pl
Faszczewka (rej. szkłowski) – kolumna na skraju cmentarza z drewnianym posągiem; ufundowana przez jezuitów, którzy za to zostali uwięzieni i torturowani przez Rosjan.

fot. fgb.by/Аляксей Мацеша
Głębokie (rej. głębocki) – odnowiona kolumna na cmentarzu (ostatnio uszkodzona przez bocianie gniazdo).

fot. planetabelarus.by/Siarhei Plytkevich
Leonpol (rej. miorski) – kolumna została ufundowana przez Jana Nikodema Łopacińskiego w 1791 roku, niedługo po uchwaleniu Konstytucji. Wzniesiono ją nad Dźwiną, przy granicy która powstała w wyniku I rozbioru, aby podtrzymywać na duchu Polaków odciętych od Rzeczypospolitej.
Jak pisał sam fundator, pomnik miał być widoczny „z daleka” i krzepić serca rodaków „za kordonem”. Poświęcono go uroczyście w sierpniu 1791 roku. Ironią losu jest to, że już kilka miesięcy później znalazł się pod panowaniem zaborcy.

fot. polonika.pl/Kazimierz Patejuk

Nowojelnia (rej. zdzięciolski) – znajduje się ok. 300 m na zachód od cerkwi Narodzenia NMP, niedaleko mostu na Mołczadzi. Odnowiona w latach 20. XXI wieku, jest dziś chroniona jako zabytek z przełomu XVIII i XIX wieku.

fot. wikimedia commons







